Baby Bag

„ცხრა თვე ვიცხოვრე იმ აზრით, რომ ეს ადამიანი უკვე ჯილდოა... მადლობა ღმერთს, გაჩნდა ადამიანი სრულყოფილება,“ - თეა დარჩია

„ცხრა თვე ვიცხოვრე იმ აზრით, რომ ეს ადამიანი უკვე ჯილდოა... მადლობა ღმერთს, გაჩნდა ადამიანი სრულყოფილება,“ - თეა დარჩია

ცნობილმა მოცეკვავემ თეა დარჩიამ 43 წლის ასაკში ორსულობისა და მეოთხე შვილის გაჩენის შესახებ ისაუბრა. მისი თქმით, მისი შემთხვევა განსაკუთრებული იყო:

„მე განსხვავებული შემთხვევა მქონდა. 43 წლის ვარ, მივდივარ, რომ ბავშვის გულისცემა მოვისმინო, ჭკუაზე არ ვარ სიხარულით და მეუბნებიან, რომ დაუნის სინდრომი აქვს ბავშვს და აუცილებლად უნდა გავაგრძელო კვლევა. გავგზავნე გერმანიაში ანალიზები. იქიდან მომივიდა პასუხი, რომ 80%-ით ბავშვს დაუნის სინდრომი ჰქონდა.“

თეა დარჩიას თქმით, მან ორჭოფობა მეუფე დიმიტრი შიოლაშვილთან საუბრის შემდეგ დაასრულა:

„სერიოზული ბრძოლები იყო ჩემს თავშიც, გარემოდანაც. ყველა მეუბნებოდა, სამი ჯანმრთელი შვილი გყავს, ანგელოზები, რად გინდა ახლა ეს? რაში გჭირდება?! ერთადერთი შვილები არ იღებდნენ ხმას. მადლობა ღმერთს, იოტისოდენა რწმენა მაინც მქონდა. მეუფე დიმიტრი შიოლაშვილმა მითხრა: „თეა, აირჩიე, გინდა, რომ იყო მკვლელი დედა თუ განსხვავებულ ადამიანს გაზრდი?! იქ დამთავრდა ნებისმიერი ორჭოფობა ჩემს თავში.“

„ცხრა თვე ვიცხოვრე იმ აზრით, რომ ეს ადამიანი უკვე ჯილდოა. მადლობა ღმერთს, გაჩნდა ადამიანი სრულყოფილება. სამშობიაროში მისვლიდან 45 წუთში 4 კილო და 600 გრამი მეწვინა გულზე, აბსოლუტურად ჯანმრთელი ადამიანი. ასეთი ნიჭიერი არცერთი შვილი არ არის, ასეთი თბილი, ტკბილი. დარმწუნებული იყავით იმაში, რომ თუ ღმერთს არ უნდა, არც ჩაისახება, მაგრამ თუ ღმერთს უნდა, აუცილებლად უნდა გააჩინოთ, რა ასაკშიც არ უნდა იყოთ. ყველა გენიოსი ჩნდებოდა მხცოვანი დედისგან, რამდენადაც მე ვიცი,“ - აღნიშნულ საკითხზე თეა დარჩიამ ტელეკომპანია „იმედის“ გადაცემაში „იმედის დღე“ ისაუბრა.

წყარო:​ „იმედის დღე“

არ დაგავიწყდეთ !!!

Momsedu.ge-მ თქვენთვის, ქალებისთვის შექმნა ახალი სივრცე, სადაც ყველაზე მცოდნე დედები იყრიან თავს. ჯგუფის დასახელებაც სწორედ ასეა - „მცოდნე დედების ჯგუფი“, რომლის საშუალებით დედები ერთმანეთს საკუთარ გამოცდილებას გაუზიარებენ. (ჯგუფში გასაწევრიანებლად ნახეთ ბმული - „მცოდნე დედების ჯგუფი“)

„მითხრა, ღვთისმშობელი ვნახე, შენ მარიამი შვილს გჩუქნისო, ამ დროს სამი თვის ორსული ვიყავი,“...
​მომღერალი ნატო გელაშვილი „სხვა რაკურსში“ მეორე შვილის დაბადების საოცარ ისტორიას იხსენებს:„ლუკას დაბადების უცნაური ისტორია აქვს. გიო რვა თვის იყო, როდესაც ფეხმძიმედ დავრჩი. ხომ გახსოვს, რა დრო იყო, „კ...

შეიძლება დაინტერესდეთ

,,მიჯაჭვულობა არის ემოციური ურთიერთკავშირი ბავშვსა და მასზე მზრუნველ ადამიანებს შორის" - ზანდა ჩეჩელაშვილი

,,მიჯაჭვულობა არის ემოციური ურთიერთკავშირი ბავშვსა და მასზე მზრუნველ ადამიანებს შორის" - ზანდა ჩეჩელაშვილი

რას ნიშნავს მიჯაჭვულობა, როდიდან ყალიბდება ის და რა უნდა იცოდეს მშობელმა, რომ ამ მხრივ სიტუაცია სწორად მართოს - ამის შესახებ ფსიქოდიაგნოსტი, ზანდა ჩეჩელაშვილი საუბრობს. 

,,მიჯაჭვულობა არის ერთ-ერთი პირველი, რაც ყალიბდება და რითაც საერთოდ  ჩვენ ვეცნობით სამყაროს, რომელშიც ვიბადებით. ყველამ ვიცით, რომ ადამიანის განვითარება იწყება დაბადების მომენტიდან და ერთ-ერთი პირველი, რაც ამ დროს უმნიშვნელოვანესია, გახლავთ მშობელთან ან აღმზრდელთან  მიჯაჭვულობა. ეს არის ემოციური ურთიერთკავშირი ბავშვსა და მასზე მზრუნველ ადამიანებს შორის, რაც ყალიბდება სიცოცხლის პირველივე დღიდან.

აქ ძალიან მნიშვნელოვანია სამყაროს, საკუთარი თავისა  და სხვა ადამიანების უსაფრთხოების ხატის შექმნა. ჩვენ ვიბადებით ძალიან მწირი რესურსით - ძირითადად, რეფლექსებითა და მოთხოვნილებებით, რაც უნდა დაკმაყოფილდეს - მცივა და უნდა ჩამაცვან, მშია და უნდა მაჭამონ. როგორ კმაყოფილდება ეს ყველაფერი, ამის მიხედვით ვიწყებ  ფიქრს: ,,მე, რომელსაც ამ საჭიროებებს მიკმაყოფილებენ, ესე იგი, კარგი ვარ; ჩემ გარშემო ადამიანები კარგები არიან და მე შემიძლია, მათ ვენდო,  თავი ვიგრძნო უსაფრთხოდ - შესაბამისად, სამყარო, რომელშიც ვიბადები, არ არის ცუდი, უსაფრთხო ადგილია, სადაც პირველ დღეებში შემიძლია, გადავრჩე.

მიჯაჭვულიბის ცნება არის უმნიშვნელოვანესი, რაზეც საერთოდ დგას წლების განმავლობაში ადამიანი. მიჯაჭვულობის ფუნქცია არ არის  მხოლოდ უსაფრთხოების განცდის შექმნა ან განვითარება, მისი უპირველესი ფუნქცია არის ბავშვის კომუნიკაციური და სოციალური განვითარება. მიჯაჭვულობა არ ყალიდება მხოლოდ ფიზიკური მოთხოვნილებების დაკმაყოფილებით. შესაძლოა, ბავშვს ყოველთვის დროულად აჭამოთ, დროულად გამოუცვალოთ, მაგრამ თუ მშობელი ამ პროცესში ემოციურად არ არის ჩართული, სანდო მიჯაჭვულობა ვერ ყალიბდება. ამ ყველაფერს სჭირდება მუდმივობა და სტრუქტურირებულობა -  ყოველთვის, როცა ვტირი, მე ყურადღებას მაქცევენ. ზოგჯერ, როცა ბავშვი ტირის. მას დააპურებენ, ზოგჯერ - ყურადღებას არ აქცევენ . ასეთ დროს მას გარემოს მიმართ უჩნდება ამბივალენტური დამოკიდებულება - ხან უსაფრთხოა სამყაროა, ხან არ არის და საკუთარი თავის მიმართ უყალიბდება განცდა - რომ ის ხან იმსახურებს ზრუნვას, ხან - არა", - ამბობს ზანდა ჩეჩელაშვილი.

წყარო: ​,,რჩევები მშობლებს"

წაიკითხეთ სრულად