Baby Bag

„როდესაც გვაქვს ყელში წვის შეგრძნება, ამ შემთხვევაში ლიმონის წვენი მიუღებელია, ის პირიქით აღრმავებს პათოლოგიურ პროცესს,“- ლევან რატიანი

„როდესაც გვაქვს ყელში წვის შეგრძნება, ამ შემთხვევაში ლიმონის წვენი მიუღებელია, ის პირიქით აღრმავებს პათოლოგიურ პროცესს,“- ლევან რატიანი

პირველი საუნივერსიტეტო კლინიკის დირექტორმა ლევან რატიანმა იმ სარგებლის შესახებ ისაუბრა, რომელიც ციტრუსებს ადამიანის ორგანიზმისთვის ვირუსების წინააღმდეგ ბრძოლაში მოაქვთ:

„ციტრუსები ჭარბად შეიცავს C ვიტამინს, რომელსაც ახასიათებს ანტიოქსიდანტური მოქმედება. დღეს ბუმია ანტიოქსიდანტების გამოგონებაზე, მაგრამ გამოგონებული აგერ გვიდევს. ციტრუსები მარტივი გაციების შემთხვევაში აუმჯობესებს გუნება-განწყობას, ხასიათზე მოჰყავს ადამიანი, ხელს უწყობს დაავადების უკუგანვითარებას.“

„ზედა სასუნთქი გზების ინფექციის შემთხვევაში ციტრუსები უპირობო ხილს წარმოადგენს, მაგრამ ერთი გამონაკლისით: როდესაც გვაქვს ყელის ტკივილი, ამ შემთხვევაში მათი ჭარბი მიღება არ შეიძლება. როდესაც გვაქვს ყელში წვის შეგრძნება, ამ დროს ლიმონის წვენი მიუღებელია, იმიტომ, რომ ის პირიქით აღრმავებს პათოლოგიურ პროცესს. ციტრუსები ძალიან კარგად მოქმედებს სახსრების ტკივილის შემსუბუქებაზე, ასევე კანის გაჯანსაღებასა და უბერებლობაზე. ამ ხილს უნარი შესწევს დაწვას ჭარბი რაოდენობით ცხიმი,“ - აღნიშნულ საკითხზე ლევან რატიანმა ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-ის გადაცემაში „ექიმები“ ისაუბრა.

წყარო:​ „ექიმები“

შეიძლება დაინტერესდეთ

„დედაჩემი ცუდი მასწავლებელი იყო. განა ცოდნა ან გადმოცემა არ უვარგოდა, უბრალოდ, დაბალი ნიშნის დაწერა არ შეეძლო“

„დედაჩემი ცუდი მასწავლებელი იყო. განა ცოდნა ან გადმოცემა არ უვარგოდა, უბრალოდ, დაბალი ნიშნის დაწერა არ შეეძლო“
„დედაჩემი ცუდი მასწავლებელი იყო. განა ცოდნა ან გადმოცემა არ უვარგოდა, უბრალოდ, დაბალი ნიშნის დაწერა არ შეეძლო. ყველას, ოროსანს, ხუთოსანს, სპორტსმენს, ძველ ბიჭს, მოცეკვავეს, რუსულში მაღალი ნიშანი ჰყავდა.
- გაგაგდებენ - ვეტყოდი ხოლმე.
- კარგი ერთი...
- მაშინ დაგიჭერენ.
- კიბატონო, მაგრამ ჯერ ისინი დაიჭირონ, ზევით - ამბობდა და თვალს მიკრავდა. მთავრობას გულისხმობდა, ცხადია.
- რუსულად “დედა” როგორაა, იცის?
- არა, მაგრამ კარგი ბავშვია. მომეშვი დათუნა.
მანანასთვის არ არსებობდა ცუდი ბავშვი. ყველა კარგი იყო, რაღაცნაირად.
დღეს ყველაზე ცუდი მასწავლებლის და ყველაზე კეთილშობილი ადამიანის დაბადების დღეა. არ მიყვარს, რომ ამბობენ ამდენი და ამდენი წლის გახდებოდაო. ვერ გახდა, ფაქტია. დედაჩემი სულ 42 წლისაა. ამდენის იყო, როცა პირველად ვკითხე და ამდენის იქნება სულ - ცივ სამარეშიც და ჩემს მეხსიერებაშიც.
ხანდახან, როცა მისი არყოფნა განსაკუთრებით აუტანელი ხდება, ვაზისუბანში მივდივარ და მისი ზარდახშის მუსიკას ვუსმენ - ეს უფრო ცუდად მხდის. სუსტი კაცი ვარ, რომ იცოდეთ.
ზოგჯერ იმ ადგილებში ვსეირნობ, ერთად რომ დავდიოდით. ამასწინათ, ბაზრობაზე მისი საყვარელი დახლის მეპატრონემ მკითხა, დედა როგორ არის, სად დაიკარგაო. კარგადაა, ვეღარ იცლის, საქმეები და რამე, ხომ ხვდებით-მეთქი. გამოვბრუნდი და გავსკდი ჯღავილით.
სიტყვა-სიტყვით მახსოვს ჩვენი უკანასკნელი დიალოგი. ასეთივე სიცხადით წარმოვიდგენ ჩვენს სამომავლო შეხვედრას. არ ვიცი, მე რამდენის ვიქნები, მაგრამ დედა... დედაჩემი, როგორც გითხარით, 42 წლისაა. მორცხვად გამიღიმებს, აქ სად მოსულხარ შე მაიმუნოო, მეტყვის და ბევრს მაკოცებს. მერე ამ მთისასაც მოვყვებით და იმ ბარისასაც.
დაბადების დღეს გილოცავ ყველაზე მაგარო გოგო.
დღეს გინახულებ.“

წყარო: ტელეწამყვან და ბლოგერ დათო გორგილაძის ​ფეისბუქი.

წაიკითხეთ სრულად