Baby Bag

„კრიტიკულად მნიშვნელოვანია, ბავშვებს ჰქონდეთ განცდა, რომ დედასთან ყველაფრის თქმა შეიძლება,“ - ბავშვთა ნევროლოგი თამარ ედიბერიძე

„კრიტიკულად მნიშვნელოვანია, ბავშვებს ჰქონდეთ განცდა, რომ დედასთან ყველაფრის თქმა შეიძლება,“ - ბავშვთა ნევროლოგი თამარ ედიბერიძე

ბავშვთა ნევროლოგმა თამარ ედიბერიძემ მშობლისა და ბავშვის გახსნილი, ღია კომუნიკაციის მნიშვნელობაზე ისაუბრა:

„კრიტიკულად მნიშვნელოვანია, ბავშვებს ჰქონდეთ განცდა, რომ დედასთან ყველაფრის თქმა შეიძლება. ათი წლიდან იწყება ავტორიტეტის შეცვლა. თუ ამ ასაკში აჯანყება, ოჯახიდან დაშორება არ დაიწყო, გაგვიჭირდება ბავშვის დამოუკიდებელ პიროვნებად ჩამოყალიბება. ამისთვის უნდა ვიყოთ მზად, რომ 15 წლის ასაკისთვის პირადი სივრცე ექნებათ 360 გრადუსი. ოჯახი უპირობო ავტორიტეტი აღარ არის.“

თამარ ედიბერიძის თქმით, 10-15 წლის ასაკის ბავშვს ღირებულებებზე აქტიურად უნდა ვესაუბროთ:

​ბავშვმა რჩევა შეიძლება მოისმინოს, მაგრამ თვითონ წყვეტს უკვე, რაც გააკეთებს. ეს საჭიროა მისი შემდგომში პიროვნებად ჩამოყალიბებისთვის. 10-დან 15 წლამდე ღირებულებებზე აქტიური საუბარია საჭირო. რა არის კარგი, რა არის ცუდი. უნდა ვასწავლოთ შვილებს რაღაცაზე „არას“ თქმა. თუ მინდა, რომ ბავშვს ვიღაცისთვის „არას“ თქმა შეეძლოს, მან ეს ტრენინგი ოჯახში უნდა გაიაროს.“

„ეს ყველაფერი ათი წლიდან ლუკმა-ლუკმა, ნაბიჯ-ნაბიჯ უნდა ასწავლოთ ბავშვს. თუ ჩვენ ჰარმონიულად მივედით ამ ასაკმდე, უცებ აღმოაჩენთ, რომ არის შემდგარი ადამიანი, რომელმაც იცის რა უნდა ცხოვრებაში. ეს არ ნიშნავს, რომ ბავშვებთან კომუნიკაციას ვკარგავთ. როდესაც ის მოდის თქვენთან რჩევისთვის, ეს არის უკვე დიდი კომპლიმენტი, რადგან ბავშვი ნებით აღიარებს თქვენს ავტორიტეტს და არა - იძულებით,“ - აღნიშნულ საკითხზე თამარ ედიბერიძემ საქართველოს პირველი არხის გადაცემაში „პირადი ექიმი - მარი მალაზონია“ ისაუბრა.

წყარო: ​„პირადი ექიმი - მარი მალაზონია“

არ დაგავიწყდეთ !!!

Momsedu.ge-მ თქვენთვის, ქალებისთვის შექმნა ახალი სივრცე, სადაც ყველაზე მცოდნე დედები იყრიან თავს. ჯგუფის დასახელებაც სწორედ ასეა - „მცოდნე დედების ჯგუფი“, რომლის საშუალებით დედები ერთმანეთს საკუთარ გამოცდილებას გაუზიარებენ. (ჯგუფში გასაწევრიანებლად ნახეთ ბმული - „მცოდნე დედების ჯგუფი“)

„თუ გინდათ, რომ ბავშვს რამე უხაროდეს, უყვარდეს და სიამოვნებას ანიჭებდეს, თქვენ უნდა გიხარო...
​​ბავშვთა ნევროლოგმა თამარ ედიბერიძემ დღესასწაულების დროს ოჯახური რიტუალების მნიშვნელობაზე ისაუბრა. მისი თქმით, მარტივ რიტუალებში ბავშვების ჩართვა აუცილებელია, რადგან ეს მათ ჯანსაღი ფსიქიკის ჩამო...

შეიძლება დაინტერესდეთ

რა არის მშობლის მთავარი შეცდომა ჭირვეულ ბავშვთან ურთიერთობისას? - ევგენი კომაროვსკის რეკომენდაციები

რა არის მშობლის მთავარი შეცდომა ჭირვეულ ბავშვთან ურთიერთობისას? - ევგენი კომაროვსკის რეკომენდაციები

მშობლებს, რომლებსაც მცირეწლოვანი ბავშვები ჰყავთ, ხშირად აწუხებთ შემდეგი სახის პრობლემები:

  • ბავშვები დამატებით კვებაზე ღამის საათებშიც რთულად ამბობენ უარს. ისინი წყალს არ ეკარებიან და მხოლოდ თბილი ხელოვნური ნარევის მიღებაზე არიან თანახმა.
  • ბავშვები კვებასთან დაკავშირებით პრეტენზიულები ხდებიან, იწყებენ საკვების დაწუნებას, ტირილს და ჭამაზე უარს ამბობენ.
  • ზოგიერთი ბავშვი დედას 10 მეტრის დაშორებით გადაადგილების საშუალებასაც არ აძლევს, მას არსად უშვებს და მამასთან გაჩერებაზეც კი უარს ამბობს. ​თუ დედა თვალს მიეფარება, ბავშვი ხმამაღლა ტირილს იწყებს.

როდესაც ბავშვი პრეტენზიული ხდება და ჭირვეულობს, როგორ უნდა მოიქცეს მშობელი ამ შემთხვევაში?

ბავშვის ჭირვეულობის მიზეზი ამ შემთხვევაში ჯანმრთელობის პრობლემები არ არის. ყველა ეს პრობლემა პედაგოგიკის სფეროს განეკუთვნება. თქვენ გადაწყვეტილებას იღებთ, ბავშვი აპროტესტებს, ყვირის, წინააღმდეგობას გიწევთ, რის გამოც თქვენ გადაწყვეტილებას ცვლით. აუცილებელია, რომ მშობლებმა მოილაპარაკონ და გარკვეულ შეთანხმებამდე მივიდნენ. თუ თქვენ გადაწყვეტთ, რომ ჭამის დროა, ან გარკვეული საკვები ბავშვმა არ უნდა მიიღოს, ან რამდენიმე წამით მისი მარტო დატოვება გინდათ, ეს გადაწყვეტილება აღარ უნდა შეცვალოთ.

​თუ მშობლები ბავშვის წინააღმდეგობის და ჭირვეულობის გამო მიღებულ გადაწყვეტილებებს ცვლიან, ეს იმაზე მიგვანიშნებს, რომ ბავშვის ნება გაცილებით ძლიერია მშობლების ნებაზე.

მშობლებს ეშინიათ, რომ ხანგრძლივი ტირილი ბავშვის ფსიქიკურ განვითარებაზე ნეგატიურად აისახება. ამ შიშის გამო ისინი ხელს უწყობენ ბავშვის ისეთი ქცევის მოდელის ჩამოყალიბებას, რომელიც მის განვითარებაზე უარყოფითად ზემოქმედებს და მას ადამიანებთან ჯანსაღი ურთიერთობების ჩამოყალიბებაში ხელს უშლის. ჩემი გულწრფელი რჩევაა, ​ატირებულ ბავშვთან თავი ხელში აიყვანოთ და ბავშვი პედაგოგიკის საზოგადოდ აღიარებული კანონების მიხედვით აღზარდოთ. აღზრდის მთავარი პასუხისმგებლობა სწორედ მშობლებს ეკისრებათ და არა ერთი წლის ბავშვს.

​წყარო

წაიკითხეთ სრულად