Baby Bag

„ზამთარი საქართველოში იქნება ჯოჯოხეთი, სიკვდილიანობა იქნება იმაზე მაღალი, ვიდრე დღეს არის,“ - გიორგი ფხაკაძე

„ზამთარი საქართველოში იქნება ჯოჯოხეთი, სიკვდილიანობა იქნება იმაზე  მაღალი, ვიდრე დღეს არის,“ - გიორგი ფხაკაძე

პროფესორმა გიორგი ფხაკაძემ საქართველოში არსებულ ეპიდვითარებაზე ისაუბრა და აღნიშნა, რომ მას ცუდი მოლოდინები აქვს:

„მე მაქვს ძალიან დიდი იმედგაცრუება. საქართველოში ეს ზამთარი იქნება უმძიმესი,​ საავადმყოფოებში ადგილები არ იქნება, ჟანგბადის ნაკლებობა იქნება ძალიან დიდი, სიკვდილიანობა იქნება ძალიან მაღალი, იმაზე უფრო მაღალი, ვიდრე არის დღეს.“

გიორგი ფხაკაძის თქმით, ის საკუთარი უსაფრთხოებიდან გამომდინარე ქვეყანას ტოვებს:

​ისეთი მძიმე მდგომარეობაა, რომ ჩემი უსაფრთხოების გამო მე საქართველოდან მივდივარ. ვფიქრობდი, რომ კიდევ ცოტახანს გავჩერებულიყავი, მაგრამ რამოდენიმე დღეში მივდივარ. აზრს ვერ ვხედავ აქ ყოფნის. რაც შემეძლო, გავაკეთე, ეს არის მაქსიმუმი.“

„ალბათ, უფრო დიპლომატიურად, რბილად უნდა მელაპარაკა, მაგრამ ამომასხა ფარისევლობამ, ვითომ პროფესიონალიზმმა და ვითომ სიყვარულმა. მაპატიეთ, არ მაქვს ეს ემოცია, რომ ყველაფერი კარგად იქნება. სამწუხაროდ, არ მაქვს ეს განწყობა. ​ქვეყანა შედის უმძიმეს მდგომარეობაში, არავინ არ ფიქრობს ადამიანებზე. ზამთარი საქართველოში იქნება ჯოჯოხეთი,“ - განაცხადა გიორგი ფხაკაძემ.

​წყარო

არ დაგავიწყდეთ !!!

Momsedu.ge-მ თქვენთვის შექმნა ახალი სივრცე. გაწევრიანდით ჯგუფში ყველაფერი ჯანმრთელობაზე

„გაცნობებთ, რომ საქართველომდეც არის ჩამოღწეული ეს ახალი ვარიანტი,“ - გიორგი ფხაკაძე
​პროფესორი გიორგი ფხაკაძე სოციალურ ქსელში ახალ პოსტს აქვეყნებს, რომელშიც კოვიდ-19-ის ახალი ვარიანტის შესახებ საუბრობს. მის პოსტს უცვლელად გთავაზობთ:„გაიცანით ახალი კოვიდ ვირუსის ვარიანტი “AY.4.2” - ჯ...

შეიძლება დაინტერესდეთ

„სხვაზე ზრუნვა არის გადამწყვეტი თვისება და ჩვენ ამას არ ვასწავლით შვილებს,“ - თამარ გაგოშიძე

„სხვაზე ზრუნვა არის გადამწყვეტი თვისება და ჩვენ ამას არ ვასწავლით შვილებს,“ - თამარ გაგოშიძე

ნეიროფსიქოლოგმა თამარ გაგოშიძემ იმ თვისებების და უნარების შესახებ ისაუბრა, რომლებიც ბავშვებს აუცილებლად უნდა ვასწავლოთ. მისი თქმით, სხვაზე ზრუნვა გადამწყვეტი თვისებაა, რომელსაც შვილებს ნაკლებად ვასწავლით:

„სხვაზე ზრუნვა ეს არის გადამწყვეტი თვისება. ემპათიის უნარის განვითარება არის მომავალი პიროვნებისთვის და მოქალაქისთვის ძალიან მნიშვნელოვანი. ჩვენ ამას არ ვასწავლით ჩვენს შვილებს. „რატომ ჩემი შვილი? ჩემმა შვილმა რატომ უნდა გააკეთოს? ჩემი შვილი რატომ უნდა დაიჩაგროს? ჩემმა შვილმა რატომ უნდა დაუთმოს? ვისზე ნაკლებია ჩემი შვილი?“ ​ეს არის ჩვენი პოზიცია, რაც არის დამღუპველი. რომ გაიზრდება თქვენი შვილი და ყურადღებას არ მოგაქცევთ, მხარდაჭერა დაგჭირდებათ და მხარს არ დაგიჭერთ, მერე იქნება გვიანი.“

თამარ გაგოშიძის თქმით, მშობლები საკუთარ შეცდომებს არ აღიარებენ და ვერ ხვდებიან, რატომ არ არის ბავშვი ემპათიური და მხარდამჭერი:

„რიტორიკულ კითხვას სვამენ მერე მშობლები: „​ვინ გაზარდა ასეთი უგულო?“ ბავშვს უნდა ვასწავლოთ სუსტზე ზრუნვა, სხვაზე ზრუნვა, სხვასთან გაზიარება რაღაცების. თუ ჩვენ ეს არ ვასწავლეთ, თუ ეს ჩვენში არ დაინახა, ის ამას არ გააკეთებს. მიუღებელი ქცევის შეკავება და იმპულსის გადავადებაც უნდა ვასწავლოთ. „კანფეტი მინდა ახლა!“ მშობლები ფიქრობენ: ბავშვმა არ ინერვიულოს, კანფეტი ახლავე უნდა მივცეთ. „ახლა უნდა ჩემს შვილს ნაყინი, ახლა უნდა ჩემს შვილს ცხოვრება, რაც ახლა უნდა, თუ არ შევუსრულე, აბა რისთვის ვშრომობ?“ იმპულსის გადავადება ბავშვის ტვინმა თუ არ ისწავლა, მილიონი რომ ჰქონდეს, მაინც არ იქნება საკმარისი.“

თამარ გაგოშიძემ მშობლებს ურჩია, ბავშვს თანმიმრევრული მოქმედებების დაგეგმვა ასწავლონ:

„ბავშვს უნდა ასწავლოთ თანმიმდევრული მოქმედების დაგეგმვა, მშობელი გეუბნება, რომ ამხელა გოგოა, ამხელა ბიჭია, მთელი დღე უნდა დაუგეგმო, ჯერ ეს უნდა გააკეთო, მერე ის უნდა გააკეთო. მთელი დღე ამაში გადის, ​მშობელს აღარ რჩება დრო იმისთვის, რომ ისიამოვნოს ბავშვთან ურთიერთობით. არც ბავშვს რჩება დრო, რომ ისიამოვნოს მშობელთან ურთიერთობით. ჩვენ ვართ მარტო მოთხოვნის რეჟიმში, მარტო ძახილის და შენიშვნების რეჟიმში. წინასწარ მოლაპარაკებული წესების შესრულება უნდა მოვათავოთ 11 წლამდე. ბავშვმა უნდა იცოდეს რა ელის, თუ იმას არ გააკეთებს, რაც არის წინასწარ მოლაპარაკებული ოჯახში.“

​ბავშვს უნდა ვასწავლოთ ემოციის მისაღები გზით გაზიარება და გამოხატვა. ეს არის ტრაგედია ჩვენი საზოგადოების. ჩვენ არ ვიცით, როგორ გამოვხატოთ ჩვენი ემოცია მისაღები გზით, გავაზიაროთ და სახელი დავარქვათ. ჩვენ დიალოგი არ ვიცით და გადავდივართ ჩხუბზე. შეხედეთ ტელევიზიას, შეხედეთ თქვენს მეზობლებს, შეხედეთ თქვენს ახლობლებს, თქვენს თავს. რას ვაკეთებთ ჩვენ და როგორ ვიქცევით? ემოციის გვრცხვენია. ემოციის რეგულაციის კულტურა ისწავლება. ეს თუ არ ისწავლე, თუ არ გამოიმუშავე, არასდროს არ გექნება,” - აღნიშნა თამარ გაგოშიძემ.

წყარო: ​„განათლება უკეთესი მშობლობისთვის“

წაიკითხეთ სრულად