Baby Bag

რა გადაწყვეტილება მიიღეს მათთვის, ვინც აცრის გაკეთებაზე ყოყმანობს

რა გადაწყვეტილება მიიღეს მათთვის, ვინც აცრის გაკეთებაზე ყოყმანობს

ჯანდაცვის მინისტრის მოადგილე თამარ გაბუნია ვაქციანციასთან დაკავშირებით ისაუბრა:

,,ყველაფერს თავისი ეტაპობრიობა და თანმიმდევრულობა აქვს. ვაქცინაციასთან დაკავშირებით, პირველ ეტაპზე რაც გაკეთდა, იყო საკმაოდ ეფექტური. ჩვენთვის მნიშვნელოვანი იყო ბევრი ამცრელი ცენტრის, ასევე მობილური ბრიგადების გაშვება დიდ ქალაქებში, სადაც იქნებოდა შესაძლებლობა ერთდროულად მოგვეცვა მოქალაქეების დიდი ჯგუფი. ერთ მილიონ ადამიანამდეა დღეს აცრილი ერთჯერადად და ისინი მეორე დოზით მალე აიცრებიან. 

ახლა უკვე გადავედით იმ ეტაპზე, როცა ნაკლები ადამიანი მოდის თავად და ჩვენ უნდა მივიდეთ მათთან, საზოგადოებრივი ჯანდაცვის პროგრამებში ასეთი თანმიმდევრობა, როგორც წესი, ჩვეული პროცესია. თავიდან მოდიან ადამიანები, რომლებიც ადვილად იღებენ გადაწყვეტილებას, ახლა კი უკვე დადგა ეტაპი, როცა ჯანდაცვის სექტორს მეტი მუშაობა, საკომუნიკაციო კამპანია, მოსახლეობასთან პირისპირ შეხვედრა სჭრიდება იმათთვის, ვინც თავად ვერ მიიღო აცრის გაკეთების შესახებ გადაწყვეტილება. ისინი უნდა დავარწმჯნოთ, რომ ვაქცინაცია ნამდვილად მნიშვნელოვანია,'' - აღნიშნა თამარ გაბუნიამ. 

ჯანდაცვის მინისტრის მოადგილემ ასევე გაამახვილა ყურადღება იმ ჯგუფზე, რომელიც ანტივაქსერული განწყობიდან გამომდინარე, არასდროს არ აიცრება. ეს ჯგუფი სხვა ქვეყნებშიც რჩება:

,,15-20% სავარაუდოდ, არ აიცრება და ასეა სხვა ქვეყნებშიც. ეპიდემიოლოგიური მიზნებისთვის 80% არის ის ზღვარი, რაც ჩვენ ეპიდემიური დაცვის გარანტიას მოგვცემს,'' - დასძინა თამარ გაბუნიამ. 

წყარო: ​რუსთავი 2

არ დაგავიწყდეთ !!!

Momsedu.ge-მ თქვენთვის შექმნა ახალი სივრცე. გაწევრიანდით ჯგუფში ყველაფერი ჯანმრთე​ლობაზე

შეიძლება დაინტერესდეთ

,,ღამე არ მეძინა ტკივილისგან, გაუსაძლისია...'' - ჟურნალისტი თეონა ცხომელიძე

,,ღამე არ მეძინა ტკივილისგან, გაუსაძლისია...'' - ჟურნალისტი თეონა ცხომელიძე
ჟურნალისტი თეონა ცხომელიძე კოვიდ დადებითია და უკვე მე-4 დღეა ვირუსს ებრძვის. გთავაზობთ მის პოსტს, რომელიც სოციალურ ქსელში გამოაქვეყნა. 

,,ღამე არ მეძინა ტკივილისგან, გაუსაძლისია. მეჩვენება რომ გრავიტაცია ჩემს სხეულზე 5-ჯერ ძლიერად მოქმედებს და ძალიან მაგრად ექაჩება სადღაც. განსაკუთრებით ფეხები და წელი ვერ უძლებს.
ცოტა მახველებს. როცა ინჰალატორია ჩართული, ყურსასმენებს ვიკეთებ, ვითომ არ მესმის. გადასხმა არ მჭირდება, ვსვამ პლაქვენილს. ყოველ დილით სისხლის აღება აუცილებელია, ექიმებთან კომუნიკაცია მინიმალური. მედდა ლალი ისევ ენერგიულად დაქრის, ან არ ეძინება ან არ იღლება?! სიცხე რომ არ გვაქვს, ისე გვაქებს, ვითომ ჩვენი თავდაუზოგავი შრომის შედეგია.
გვერდით ერთი წლის ბავშვია და ვერ ვიტან სავალდებულო პროცედურები რომ უწევს, ვერ იგებს რას ერჩიან, ბავშვები არ უნდა ხვდებოდნენ აქ!
ტელეფონი დამივარდა, რირშახის ტესტივითაა ეკრანზე უშველებელი ლაქა, ხან ღამურად აღვიქვამ, ხან გაბრაზებულ ზაზუნად (უნდა ვიკითხო ხომ მშვიდობა მაქვს), ვარაუდით ვწერ ტექსტებს.
ოთახის ერთი ბოლოდან მეორემდე 6 ნაბიჯია, ნახევარი ჩემია.
დილით 
Levan რეკავს ყავა მოგენატრებოდაო და ამომიგზავნა ნამცხვრებთან ერთად, გემო თითქოს გავიგე, მგონი ბრუნდება. ვიჯღნავლე- ლევანის ცოლი ექიმია აქ და თავზე აყრია საქმე, ამ დილით სამსახურში რომ მიდიოდა ორივე და ჩემი ყავა გაახსენდათ, კია საჯღნავლი.
აქ ზოგადად ძალიან გულჩვილი ხდები, დღეში რამდენჯერმე ვტირი გარანტირებულად. ხან მოწერილ გამამხნევებელ მესიჯებზე, ხან გარედან შემოსულ, ცოცხალი ქალაქის ხმაზე, ხან კირას კითხვაზე 'დე მალე მოხვალ თუ არა-მალე' და მე რომ უნდა ვუთხრა 'არა-მალე', ხან გაურკვევლობაზე. ვიკა ბუკიას ირინკამ მომიკითხა და ღნავილით მოვკვდი, რაღაცნაირი სევდიანი კავშირი რომ გვაქვს, მარტო ჩვენი, კორონული...
ჩემი კოვიდმეზობელი ნინო კარგადაა, თავისი კლასტერიდან დაურეკეს წეღან: '-კორონა როგორა ხარო?' იგუდებოდნენ სიცილით. მერე იმან იქედან თავისი კოვიდ მეზობელი გვაჩვენა 62 წლის ქალი, საწოლზე ყირაზე იდგა, ფეხები კედელზე შემოელაგებინა და იქნევდა - ვარჯიშობსო, ისევ ვიცინეთ.
უელბეკს ვკითხულობ, მაგრამ მინდა 'სამხრეთული სპილო' არ მქონდეს წაკითხული და ახლა, აქ ვკითხულობდე. ან გორგილაძეს ქონდეს რამე ახალი გამოცემულული. ქართული ამბები მინდა, ეს ევროპები ძალიან შორია ამ ნაცრისფერი პალატიდან.
კახელების იუმორი აქ რომ დავაფასე კი გითხარით. ნინო დგას გუშინ ფანჯარასთან, გარეთ იყურება... გამომხედა ცოტა ნაწყენმა 'დღესაც ღამდებაო' - ისევ ვუგუდებით... ასე ვიცინით, ვიდრე გაგვახსენდება რა საქმეზე ვართ აქ ორივე.''
წაიკითხეთ სრულად