Baby Bag

„თქვენით იწყება ჩვენი ცხოვრება, თქვენ გვასწავლით პირველ ნაბიჯებს... თქვენ ხართ საამაყო,“- გიორგი ღოღობერიძის მიმართვა დედებს

„თქვენით იწყება ჩვენი ცხოვრება, თქვენ გვასწავლით პირველ ნაბიჯებს... თქვენ ხართ საამაყო,“- გიორგი ღოღობერიძის მიმართვა დედებს

ექიმმა გიორგი ღოღობერიძემ დედებს დედის დღე მიულოცა და უკრაინელი დედების მიმართ მხარდაჭერა გამოხატა:

„დედების როლი უზარმაზარია. ამ კრიტიკულ წამებშიც კი, რომელსაც მთელი მსოფლიო ვადევნებთ თვალს, ალბათ, გინახავთ ძალიან ბევრი უკრაინელი ჯარისკაცის ვიდეო, რომელშიც ისინი მიმართავენ დედებს, ეუბნებიან: „დედა, ახლა, როდესაც ბომბები გვაცვივა თავს, ჩვენ ვართ ძლიერად, მყარად, ამაყად. ჩვენ ვიბრძვით ჩვენი ქვეყნის ერთიანობისთვის, მშვიდობისთვის, წარმატებისთვის. ასეთი საამაყო და ძლიერი ვაჟკაცები რომ ჰყავს უკრაინას, ვისი დამსახურებაა?! დამსახურებაა სწორედ დედების!“

„თქვენით იწყება ჩვენი ცხოვრება, თქვენში ვიწყებთ ჩვენი ცხოვრების პირველ წამებს. თქვენში ვიძენთ ამ სხეულს, ამ ხელებს, რითაც ჩვენ შეგვიძლია ბრძოლა თქვენი მშვიდობისთვის. თქვენ გვიზიარებთ ჩვენ პირველ საკვებს საკუთარი სხეულით, თქვენ გვიზიარებთ ჩვენ სითბოს, თქვენ გვასწავლით პირველ ნაბიჯებს. მარტო 3 მარტი კი არა, ყველა დღე თქვენია. ვულოცავ ამ დღეს უკრაინელ და ქართველ დედებს. თქვენ ხართ საამაყო! დიდება უკრაინას და საქართველოს!“- აღნიშნავს გიორგი ღოღობერიძე.

წყარო: ​Usmle მოსამზადებელი ცენტრი

შეიძლება დაინტერესდეთ

„სამწუხაროდ, მშობლები ხშირად თავისდაუნებურად უხშობენ ბავშვს ნიჭს,“ - ფსიქოლოგი ინგა ბლესსი

„სამწუხაროდ, მშობლები ხშირად თავისდაუნებურად უხშობენ ბავშვს ნიჭს,“ - ფსიქოლოგი ინგა ბლესსი

ფსიქოლოგმა ინგა ბლესსმა მშობლების მხრიდან შვილის ნიჭის დათრგუნვის პრობლემაზე ისაუბრა და უფროსებს ურჩია, ბავშვის მცდელობები არ გააკრიტიკონ:

„ბევრი ნიჭიერი ადამიანი იკარგება. ეს სხვადასხვა მიზეზის გამო ხდება. პირველ რიგში, ეს არის აღზრდა. სამწუხაროდ, მშობლები ხშირად თავისდაუნებურად უხშობენ ბავშვს ნიჭს. რაღაც სცადა პატარამ, შეიძლება ეს არ იყოს გასაოცარი და იდეალური, მაგრამ ​ბავშვი ცდილობს და ეს არავითარ შემთხვევაში არ უნდა დაუწუნო. მით უმეტეს, რომ ის ბავშვია და უფლება აქვს, რომ იდეალურად არ გააკეთოს რაღაც. სამწუხაროდ, ეს ასე ხდება ხოლმე.“

ინგა ბლესსის თქმით, პროფესიის არჩევა მასაც ძალიან გაუძნელდა:

„მე საკმაოდ რთული გზა გავიარე პროფესიების გამოცვლის მხრივ, იმიტომ, რომ არ ვიცოდი, რა მინდოდა. 12-13 წლის ასაკში, როდესაც მოვიდა ეს ცოდნა, გადაწყვიტე და მიჰყევი ამას, ეს უკვე ბედნიერებაა. მე ეს ბედნიერება არ მქონდა, იმიტომ, რომ არ ვიცოდი რა მინდოდა.“

„ჩემი მშობლები ექიმები არიან, ვფიქრობდი ექიმი ხომ არ გავმხდარიყავი. მერე მივხვდი, რომ არ მინდოდა ექიმობა. ფსიქოლოგიის მიმართ ინტერესი ყოველთვის მქონდა. როდესაც ვაპირებდი, რომ ინსტიტუტში ჩამებარებინა, ეს იყო 90-იანი წლები, ვერც კი გავბედე, რომ ხმამაღლა მეთქვა, რომ ფსიქოლოგია მინდოდა. მერე დაწყებული პროგრამირებიდან, ბევრი სხვადასხვა განათლება მივიღე,“ - აღნიშნა ინგა ბლესსმა.

წყარო: ​IBEL ACADEMY

წაიკითხეთ სრულად