Baby Bag

„ყველაზე ხშირი შეცდომა, რასაც ვუშვებთ ხოლმე არის, რომ დადგი ტაფა ცეცხლზე, გატრიალდი, კარაქი აიღე, ამ დროს ტაფა გაცხელდა...“ - შეფი ლუკა ნაჭყებია

„ყველაზე ხშირი შეცდომა, რასაც ვუშვებთ ხოლმე არის, რომ დადგი ტაფა ცეცხლზე, გატრიალდი, კარაქი აიღე, ამ დროს ტაფა გაცხელდა...“ - შეფი ლუკა ნაჭყებია

შეფმა ლუკა ნაჭყებიამ სამზარეულოს ტაფების სწორად შერჩევის წესებზე ისაუბრა. მისი თქმით, ტაფის ხარისხი მნიშვნელოვნად არის დამოკიდებული მის სისქეზე:

„სქელ ტაფებს უნარი აქვთ, რომ თავის თავში მეტი ტემპერატურა დაიკავონ, ​მაგიტომაც არის სქელი ტაფა ხარისხიანი. ინდუქციურ ტაფებს ძირი აქვთ რკინის და გარსი აქვთ სხვა. თუჯი მიიჩნევა უნივერსალურად ყველაზე უსაფრთხო მასალად. ადრე იყო არეული პრაქტიკები შენადნობების გაკეთების, ამიტომ ვერ ვიტყვით რისგან იყო დამზადებული ჭურჭელი. კლასიკურ ღომის ქვაბზე ვერ ვიტყვით, რომ ცუდია, მაგრამ არ ვიცით, რა შეიძლება შიგნით იყოს.“

ლუკა ნაჭყებიას თქმით, შავი თუჯის ტაფა ყველაზე კარგი ტაფაა:

„შავი თუჯის ტაფა უნივერსალურად ყველაზე კარგი ტაფაა, რაც შეიძლება, რომ ადამიანს სახლში ჰქონდეს, მაგრამ რთული სამუშაოა. ​ცოდნა სჭირდება, რომ კარგად გააკეთო კერძები, იკრავს. დამატებითი სარგებელი რაც აქვს მსგავს ტაფას, არის ის, რომ ჟონავს რკინას, დანამატივით არის. რკინა, რაც ჟონავს, არის ის, რაც ჩვენ დღის განმავლობაში გვჭირდება. მაღალ ტემპერატურაზე რომ გააცხელებ, რკინა რეაქციაში შედის უჯერ ცხიმთან და მას ტრანს-ცხიმებად გარდაქმნის. თუჯის ტაფაში პროდუქტის ბევრ ზეთში შეწვა არ შეიძლება. თუჯის ტაფაში რაც შეიძლება მინიმალური ზეთი უნდა იხმარო. ახალი ტიპის ტეფლონის ზედაპირიანი ტაფები ხშირად გამოცვალეთ. როგორც კი ნაკაწრები გაჩნდება, შეცვალეთ.“

„ყველაზე ხშირი შეცდომა, რასაც ვუშვებთ ხოლმე არის, რომ დადგი ტაფა ცეცხლზე, გატრიალდი, კვერცხი და კარაქი გადმოიღე, ამ დროს ტაფა გაცხელდა. თუ ტაფა გაცხელდა და გაცხელებული ტაფის სუნი იგრძენით, ე.ი. უკვე ტოქსიკური ნივთიერებების აქროლება დაიწყო. ამ დროს ყველაზე კარგი გადაწყვეტილებაა, რომ გაანიავო ოთახი,“ - აღნიშნულ საკითხზე ლუკა ნაჭყებიამ ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-ის გადაცემაში „ექიმები“ ისაუბრა.

წყარო: ​„ექიმები“

არ დაგავიწყდეთ !!!

Momsedu.ge-მ თქვენთვის, ქალებისთვის შექმნა ახალი სივრცე, სადაც ყველაზე მცოდნე დედები იყრიან თავს. ჯგუფის დასახელებაც სწორედ ასეა - „მცოდნე დედების ჯგუფი“, რომლის საშუალებით დედები ერთმანეთს საკუთარ გამოცდილებას გაუზიარებენ. (ჯგუფში გასაწევრიანებლად ნახეთ ბმული - „მცოდნე დედების ჯგუფი“)

არის თუ არა უსაფრთხო ალუმინის ქვაბის გამოყენება?
არის თუ არა უსაფრთხო ალუმინის ქვაბის გამოყენება? - ამ თემაზე ნუტრიციოლოგმა მარი მალაზონიამ ისაუბრა.​„ალუმინის ქვაბში კერძების მომზადება, თერმული დამუშავება, განიხილება, როგორც რისკის შემცველი. მომინან...

შეიძლება დაინტერესდეთ

რატომ არ აწყობენ იაპონელი ბავშვები ისტერიკას?

რატომ არ აწყობენ იაპონელი ბავშვები ისტერიკას?

იაპონელი ხალხის თვისებები მსოფლიოში ბევრ ადამიანს აღაფრთოვანებს. ისინი უდიდეს ტრაგედიებს შესაშური სტოიციზმით ხვდებიან. იაპონელები საკუთარ თავზე კონტროლს თითქმის არასდროს კარგავენ. ისინი სხვებისადმი ყოველთვის პატივისცემას იჩენენ და სამსახურეობრივი მოვალეობის შესრულებისასაც ეთიკურ ნორმებს არასდროს ღალატობენ.

იაპონელი ზრდასრულების მსგავსად ბავშვებიც ძალიან მშვიდები და გაწონასწორებულები არიან. ისინი ისტერიკას არ აწყობენ და საკუთარ თავზე კონტროლს არ კარგავენ. როგორ ახერხებენ იაპონელები ბავშვებში მსგავსი დისციპლინის ჩამოყალიბებას? ჩვენს სტატიაში სწორედ ამ საკითხს განვიხილავთ.

იაპონიაში ოჯახის სხვადასხვა თაობის წარმომადგენლებს შორის განსაკუთრებული ურთიერთობაა ჩამოყალიბებული. მოხუცებსა და ახალგაზრდებს შორის ურთიერთობა ემპათიური და სიყვარულით სავსეა. იაპონელები თვლიან, რომ მოხუცებს უდიდესი სიბრძნე აქვთ და მათ ყურადღებით უნდა უსმინონ. თავის მხრივ, ასაკოვანი ადამიანები ბავშვებს ზრდასრულებივით ექცევიან. ისინი ბავშვების ცხოვრებაში წინამძღოლის როლს ასრულებენ და არა ინსპექტორის ან დამსჯელის. ეს ყოველივე უფროსებსა და ბავშვებს შორის ჰარმონიული ურთიერთობის ჩამოყალიბებას უწყობს ხელს.

იაპონელებს დიდი ოჯახებისადმი უდიდესი პატივისცემა აქვთ, თუმცა არსებობს საზღვრები, რომლებსაც მკაცრად იცავენ. მათთვის მიუღებელია, რომ ბავშვის აღზრდასა და მოვლაზე პასუხისმგებლობა ბებია-ბაბუას დაეკისროს, მხოლოდ იმიტომ, რომ მშობლებს დრო არ აქვთ.

იაპონელები თვლიან, რომ ბავშვთან დამოკიდებულება მოსიყვარულე უნდა იყოს. ისინი ნეგატიურად უყურებენ ყვირილს. მშობლები ბავშვებს სამყაროსთან ურთიერთობას და სხვების გრძნობების დაფასებას ასწავლიან. როდესაც ბავშვი ცუდად იქცევა, იაპონელი მშობლები უკმაყოფილებას ჟესტით ან მზერით გამოხატავენ. ამგვარად ისინი ბავშვს მიანიშნებენ, რომ მისი ქცევა მიუღებელია. ისინი ხშირად იყენებენ ფრაზებს: „შენ მას ატკენ,“ „შენ ის დააზიანე.“ ბავშვი ხვდება, რომ მისმა ქცევამ სხვას ზიანი მიაყენა. მსგავსი ფორმულა ნივთების მიმართაც გამოიყენება. თუ ბავშვი თოჯინას გატეხავს, იაპონელი მშობელი მას ეტყვის, რომ თოჯინას ეტკინა და დაზიანდა. ის არ გამოიყენებს სიტყვას „გატყდა.“ ბავშვები ნივთების პატივისცემას სწორედ ასე სწავლობენ.

იაპონელები დიდ მნიშვნელობას ანიჭებენ ბავშვთან ერთად დროის ხარისხიანად გატარებას. იაპონიაში იშვიათია შემთხვევები, როდესაც ბავშვი ბაღში 3 წლამდე ასაკში მიჰყავთ. პატარები დროის უდიდეს ნაწილს დედებთან ერთად ატარებენ. იაპონელი მშობლებისთვის მნიშვნელოვანია შვილთან საუბარი.

იაპონელები ხშირად მართავენ ოჯახურ სადილებს, სადაც ბავშვებს წინაპრების ისტორიებს და ოჯახის თავგადასავლებს უამბობენ. მსგავსი შეკრებები ბავშვს ოჯახისადმი მიკუთვნებულობის განცდას უჩენს. გარემო, რომელიც იაპონელი ბავშვების ირგვლივ არის შექმნილი, მათ ამბოხების საფუძველს ნაკლებად აძლევს, რის გამოც ისინი ისტერიკებს არ აწყობენ. იაპონელ ბავშვებს უფროსებისგან ყურადღება არ აკლიათ. ისინი მიჩვეული არიან წესრიგს, სადაც ყველა ადამიანს თავისი ადგილი და როლი აქვს. ეს ყოველივე ბავშვს სიმშვიდეს ანიჭებს და ემოციური აფეთქებებისკენ ნაკლებას მიდრეკილს ხდის.

წყარო: ​exploringyourmind.com 

წაიკითხეთ სრულად