Baby Bag

„ასეთი პატარ-პატარა ჩვევებისგან ეწყობა დამოუკიდებლობა,“ - ნატა მეფარიშვილი

„ასეთი პატარ-პატარა ჩვევებისგან ეწყობა დამოუკიდებლობა,“ - ნატა მეფარიშვილი

ფსიქოლოგმა ნატა მეფარიშვილმა ბავშვის დამოუკიდებლობის ჩამოყალიბების მნიშვნელობაზე ისაუბრა და აღნიშნა, რომ მშობელმა ბავშვს დამოუკიდებლობა არ უნდა შეუზღუდოს:

„ბავშვის „მე თვითონ“ არის განაცხადი, რომელიც მას მშობელმა არ უნდა ჩაუკლას იმიტომ, რომ ეშინია არ წაიქცეს. ცხადია, რომ ​უსაფრთხოების ნორმების გათვალისწინება ძალიან მნიშვნელოვანია, მაგრამ გადაჭარბებული არაფერი არ ვარგა. იმის გათვალისწინებით, თუ რა გამოსდის ჩვენს შვილს, რა ასაკშია და რისი უფლება შეიძლება, რომ მივცეთ, აუცილებლად უნდა დავრთოთ მას რაღაცების კეთების უფლება.“

ნატა მეფარიშვილმა მშობლებს ურჩია, ბავშვი არ დააფრთხონ ნეგატიური ხასიათის რეპლიკებით, როდესაც ის დამოუკიდებლობისკენ ისწრაფვის:

„როდესაც ფეხს ვიდგამთ და შეგვიძლია რამოდენიმე ნაბიჯი გადავდგათ, შეკივლებების და შფოთვის გარეშე მივუშვათ ბავშვი რაღაც დისტანციაზე. „ვაიმე, არ წაიქცე, გადავარდები,“ „ხელი არ მოკიდო, ჭუჭყიანია,“ - ​ეს ყველაფერი აფერხებს ჩვენს დამოუკიდებლობას. მშობლები არიან ის ავტორიტეტული ადამიანები, რომლებისაც გვჯერა. მათი ნათქვამი ბავშვის მიერ აღიქმება, როგორც გარდაუვალი სიმართლე. ჩვენ ჩვენს გამოცდილებას ვავიწროვებთ იქიდან გამომდინარე, თუ რა რეპლიკები და კომენტარები აქვთ მშობლებს.“

„აქ მშობელს სჭირდება დაფიქრება. როდესაც დარწმუნებულები ვართ, რომ ჩვენი შვილი დგამს ნაბიჯებს და ის უსაფრთხო ზედაპირზეა, ზედმეტი შეძახილები დამოუკიდებლობის შეზღუდვაა. როდესაც ბავშვს შეუძლია კოვზის ჭერა და პირთან მიტანა, ფრაზები: „არ ჩამოისხა,“ „არ გადაასხა,“ დამოუკიდებლობის შეზღუდვაა. ასეთი პატარ-პატარა ჩვევებისგან ეწყობა დამოუკიდებლობა,“ - აღნიშნულ საკითხებზე ​ნატა მეფარიშვილმა საქართველოს პირველი არხის გადაცემაში „პირადი ექიმი - მარი მალაზონია“ ისაუბრა.

წყარო:​ „პირადი ექიმი - მარი მალაზონია“

არ დაგავიწყდეთ !!!

Momsedu.ge-მ თქვენთვის, ქალებისთვის შექმნა ახალი სივრცე, სადაც ყველაზე მცოდნე დედები იყრიან თავს. ჯგუფის დასახელებაც სწორედ ასეა - „მცოდნე დედების ჯგუფი“, რომლის საშუალებით დედები ერთმანეთს საკუთარ გამოცდილებას გაუზიარებენ. (ჯგუფში გასაწევრიანებლად ნახეთ ბმული - „მცოდნე დედების ჯგუფი“)

„სამი წლის ასაკში ბავშვს უნდა შეეძლოს ჯგუფური თამაში და ნივთების გაზიარება,“- ფსიქოლოგი ნ...
​ფსიქოლოგმა ნატა მეფარიშვილმა იმ სირთულეებზე ისაუბრა, რომლებსაც ბავშვები გაზიარებისა და ჯგუფური თამაშის უნარების ათვისებისას აწყდებიან. მან აღნიშნა, რომ დასწავლის პროცესში მშობლის ჩართულობა უმნიშვნელო...

შეიძლება დაინტერესდეთ

„ბავშვის ცემა მშობლის დიდი ტრაგედიაა... ადამიანს, რომელიც ხელს აწევს თავისზე სუსტზე, თვითონ სჭირდება დახმარება,“- ფსიქოლოგი მარინა კაჭარავა

„ბავშვის ცემა მშობლის დიდი ტრაგედიაა... ადამიანს, რომელიც ხელს აწევს თავისზე სუსტზე, თვითონ სჭირდება დახმარება,“- ფსიქოლოგი მარინა კაჭარავა

ფსიქოლოგმა მარინა კაჭარავამ ბავშვის ფიზიკური დასჯის დამაზიანებელ შედეგებზე ისაუბრა:

„ბავშვის ცემა მშობლის დიდი ტრაგედიაა. ადამიანი, რომელიც ხელს აწევს უსუსურზე, თავისზე ბევრად პატარაზე, სუსტზე, ე.ი. რა დღეშია მისი ფსიქიკა და ნერვული სისტემა და როგორ სჭირდება მას თვითონ დახმარება. ძალიან ბევრ მშობელს მერე დანაშაულის განცდა აქვს. ამით არავინ არ ტრაბახობს, რომ „რა კარგია, ვცემე.“ მერე განიცდის, შეიძლება იტიროს კიდეც, მაგრამ ამით არაფერი აღარ სწორდება, იმიტომ, რომ ამით მე მას დავასწავლე აგრესიული პასუხი. ზოგი ამბობს, რომ მე თუ არ ვასწავლი, სხვასთან ექნება იგივე პრობლემა. არ არის ასე. სახლში ლაღად გაზრდილი ადამიანი, ბევრად უფრო ადვილად უმკლავდება გარე პრობლემებს, ვიდრე ის, ვისაც ჩაგრავენ. მშობლის შიშს, სჯობს რიდი, რომ არ აწყენინო.  ამიტომ არის კარგი „მე“ ფორმის გამოყენება. „მე მეწყინა, გული მეტკინა.“ „შენ“ ფორმა არის იარლიყის მიკერება. რასაც ვაბრალებთ ბავშვს, რასაც ვარქმევთ, იმას შეგვისრულებს მერე. 

ბავშვებს არ ესმით სიტყვა: „რატომ?“ ეს არც ჩვენ არ გვესმის. ის მოითხოვს პასუხს, „იმიტომ.“ აგრესია გიჩნდება კითხვაზე „რატომ?“ ძალიან კარგი კითხვაა: „რისთვის?“ რისთვის აკეთებ ამას, რა გინდა, რა შედეგი გინდა. ძალადობით შეიძლება ადამიანებს, დედა-შვილს შორს ისეთი უფსკრული გაჩნდეს იმის გამო, რომ ვერ ახერხებ ადამიანურ ენაზე კომუნიკაციას. ბავშვი რომ ცუდად იქცევა, მან ძალიან კარგად იცის, რომ ცუდად მოიქცა. არსებობს მარტივი შეთანხმება ბავშვებთან. ფრანგებს აქვთ ასეთი, ბაღში წითელ ხაზს გააკეთებენ, არავინ არ გადადის იმ წითელი ხაზის იქით. არავინ არ სვამს კითხვას: „რატომ?“ არც მე გადავდივარ, არც შენ. ასე ბავშვი სწავლობს რაღაცების არგადაკვეთას. ჩვენ შევთანხმდებით: „ამ გადაკვეთის შემთხვევაში, შენ ამ მულტფილმს არ ნახავ.“ ბავშვი იმდენად სამართლიანია, რომ შეთანხმების დარღვევის დროს, თვითონ შეიძლება გითხრას, რომ არ ნახავს ამ მულტფილმს,“ - აღნიშნულ საკითხზე მარინა კაჭარავამ ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-ის გადაცემაში „დილა მშვიდობისა საქართველო“ ისაუბრა.

წყარო: ​„დილა მშვიდობისა საქართველო“

წაიკითხეთ სრულად