Baby Bag

„დაიცავით სამზარეულოში ტილოების წესი, ტყუილად კი არ არის სამი ფერის ტილო,“- რესტორატორი ლიკა კარტოზია

„დაიცავით სამზარეულოში ტილოების წესი, ტყუილად კი არ არის სამი ფერის ტილო,“- რესტორატორი ლიკა კარტოზია

რესტორატორმა ლიკა კარტოზიამ სამზარეულოში წესრიგისა და სისუფთავის დაცვის წესებზე ისაუბრა:

„სამზარეულოს ზედაპირი, სადაც ქალბატონი მუშაობს, თუ ქალბატონი სიმაღლით 1,70-ია, მაშინ ზედაპირი 90 სანტიმეტრზე უნდა იყოს. თუ უფრო მაღალია ქალი, მაშინ აქვს უფლება, რომ აწიოს. ის სივრცე, სადაც პროდუქტს ვამუშავებთ და ვრეცხავთ, შეიძლება 1 მეტრამდე ავწიოთ, რომ დავჭრათ ეს და არ დავიღალოთ. არის სპეციალური გასტრონომიული ზედაპირები, სადაც პირდაპირ მონტაჟდება პოლიეთილენის პარკი და მუშაობის მერე უცებ შეგიძლიათ გააქროთ სახლიდან და არანაირი ბაქტერია არ იქნება თქვენს სამზარეულოში.

სამზარეულოში ღია თაროები ძალიან ლამაზია. თქვენ უნდა გქონდეთ კონტეინერები, ლამაზი, კარგი ზომის. არეულობა არ უნდა იკითხებოდეს. ეს უკვე დაიასახლისზეა დამოკიდებული, რამდენად მოწესრიგებულია და რამდენად აქცევს ამას ყურადღებას. ეს ორგანიზების თემაა. რასაკვირველია, დახურული თაროები უფრო ადვილია, იმიტომ, რომ ვიზუალურად არ ჩანს პატარა ხარვეზები. რაც ყველაზე მთავარია, უნდა გქონდეთ ძალიან კარგი გამწოვი.

ის ზედაპირი, რაზეც ვაკეთებთ საკვებს, არავითარ შემთხვევაში არ უნდა იყოს ახლოს ონკანთან. ერთი შხეფიც რომ მოხვდეს, როდესაც ზეთიან საკვებს ვამზადებთ, კარტოფილს ვწვავთ, თუ მოხვდა, შეიძლება საშინელი დამწვრობა გამოიწვიოს. ზედაპირს რაც შეეხება, მის გაწმენდას, თუ არ გსურთ ქიმიური საშუალებები გამოიყენოთ, შეგიძლიათ ლიმონის წვენისა და სოდის ხსნარი გააკეთოთ და ამით გაწმინდოთ. დაიცავით სამზარეულოში ტილოების წესი. ტყუილად კი არ არის სამი ფერის ტილო. რაღაცები გქონდეთ ზედაპირისთვის, რაღაცები გქონდეთ მეტალის მოსაწესრიგებლად,“- მოცემულ საკითხზე ლიკა კარტოზიამ ტელეკომპანია „ფორმულას“ გადაცემაში „დილა ფორმულაზე“ ისაუბრა.

წყარო:​ „დილა ფორმულაზე“

შეიძლება დაინტერესდეთ

რატომ არ აწყობენ იაპონელი ბავშვები ისტერიკას?

რატომ არ აწყობენ იაპონელი ბავშვები ისტერიკას?

იაპონელი ხალხის თვისებები მსოფლიოში ბევრ ადამიანს აღაფრთოვანებს. ისინი უდიდეს ტრაგედიებს შესაშური სტოიციზმით ხვდებიან. იაპონელები საკუთარ თავზე კონტროლს თითქმის არასდროს კარგავენ. ისინი სხვებისადმი ყოველთვის პატივისცემას იჩენენ და სამსახურეობრივი მოვალეობის შესრულებისასაც ეთიკურ ნორმებს არასდროს ღალატობენ.

იაპონელი ზრდასრულების მსგავსად ბავშვებიც ძალიან მშვიდები და გაწონასწორებულები არიან. ისინი ისტერიკას არ აწყობენ და საკუთარ თავზე კონტროლს არ კარგავენ. როგორ ახერხებენ იაპონელები ბავშვებში მსგავსი დისციპლინის ჩამოყალიბებას? ჩვენს სტატიაში სწორედ ამ საკითხს განვიხილავთ.

იაპონიაში ოჯახის სხვადასხვა თაობის წარმომადგენლებს შორის განსაკუთრებული ურთიერთობაა ჩამოყალიბებული. მოხუცებსა და ახალგაზრდებს შორის ურთიერთობა ემპათიური და სიყვარულით სავსეა. იაპონელები თვლიან, რომ მოხუცებს უდიდესი სიბრძნე აქვთ და მათ ყურადღებით უნდა უსმინონ. თავის მხრივ, ასაკოვანი ადამიანები ბავშვებს ზრდასრულებივით ექცევიან. ისინი ბავშვების ცხოვრებაში წინამძღოლის როლს ასრულებენ და არა ინსპექტორის ან დამსჯელის. ეს ყოველივე უფროსებსა და ბავშვებს შორის ჰარმონიული ურთიერთობის ჩამოყალიბებას უწყობს ხელს.

იაპონელებს დიდი ოჯახებისადმი უდიდესი პატივისცემა აქვთ, თუმცა არსებობს საზღვრები, რომლებსაც მკაცრად იცავენ. მათთვის მიუღებელია, რომ ბავშვის აღზრდასა და მოვლაზე პასუხისმგებლობა ბებია-ბაბუას დაეკისროს, მხოლოდ იმიტომ, რომ მშობლებს დრო არ აქვთ.

იაპონელები თვლიან, რომ ბავშვთან დამოკიდებულება მოსიყვარულე უნდა იყოს. ისინი ნეგატიურად უყურებენ ყვირილს. მშობლები ბავშვებს სამყაროსთან ურთიერთობას და სხვების გრძნობების დაფასებას ასწავლიან. როდესაც ბავშვი ცუდად იქცევა, იაპონელი მშობლები უკმაყოფილებას ჟესტით ან მზერით გამოხატავენ. ამგვარად ისინი ბავშვს მიანიშნებენ, რომ მისი ქცევა მიუღებელია. ისინი ხშირად იყენებენ ფრაზებს: „შენ მას ატკენ,“ „შენ ის დააზიანე.“ ბავშვი ხვდება, რომ მისმა ქცევამ სხვას ზიანი მიაყენა. მსგავსი ფორმულა ნივთების მიმართაც გამოიყენება. თუ ბავშვი თოჯინას გატეხავს, იაპონელი მშობელი მას ეტყვის, რომ თოჯინას ეტკინა და დაზიანდა. ის არ გამოიყენებს სიტყვას „გატყდა.“ ბავშვები ნივთების პატივისცემას სწორედ ასე სწავლობენ.

იაპონელები დიდ მნიშვნელობას ანიჭებენ ბავშვთან ერთად დროის ხარისხიანად გატარებას. იაპონიაში იშვიათია შემთხვევები, როდესაც ბავშვი ბაღში 3 წლამდე ასაკში მიჰყავთ. პატარები დროის უდიდეს ნაწილს დედებთან ერთად ატარებენ. იაპონელი მშობლებისთვის მნიშვნელოვანია შვილთან საუბარი.

იაპონელები ხშირად მართავენ ოჯახურ სადილებს, სადაც ბავშვებს წინაპრების ისტორიებს და ოჯახის თავგადასავლებს უამბობენ. მსგავსი შეკრებები ბავშვს ოჯახისადმი მიკუთვნებულობის განცდას უჩენს. გარემო, რომელიც იაპონელი ბავშვების ირგვლივ არის შექმნილი, მათ ამბოხების საფუძველს ნაკლებად აძლევს, რის გამოც ისინი ისტერიკებს არ აწყობენ. იაპონელ ბავშვებს უფროსებისგან ყურადღება არ აკლიათ. ისინი მიჩვეული არიან წესრიგს, სადაც ყველა ადამიანს თავისი ადგილი და როლი აქვს. ეს ყოველივე ბავშვს სიმშვიდეს ანიჭებს და ემოციური აფეთქებებისკენ ნაკლებას მიდრეკილს ხდის.

წყარო: ​exploringyourmind.com 

წაიკითხეთ სრულად