Baby Bag

„დაბომბვის ხმაზე ინსტინქტურად მოვკიდე ბავშვს ხელი, ჟილეტში გავახვიე, მივიხუტე და ასე გადმოვხტი სამშობიაროს ფანჯრიდან,“- ქართველი დედა 2008 წლის აგვისტოს მძიმე დღეებს იხსენებს

„დაბომბვის ხმაზე ინსტინქტურად მოვკიდე ბავშვს ხელი, ჟილეტში გავახვიე, მივიხუტე და ასე გადმოვხტი სამშობიაროს ფანჯრიდან,“- ქართველი დედა 2008 წლის აგვისტოს მძიმე დღეებს იხსენებს

2008 წლის აგვისტოს ომის დროს ქართველი დედები არაერთი მძიმე განსაცდელის წინაშე აღმოჩნდნენ. ერთ-ერთი დედა, რომელსაც ომის პერიოდში უდიდეს სირთულეებთან მოუხდა შეჯახება სოფელ ერგნეთში მცხოვრები მაგული ოქროპირიძეა. ის 14 წლის წინანდელ მძიმე ამბებს ტელეკომპანია „იმედის“ გადაცემაში „იმედის დღე“ იხსენებს და ყვება, როგორ გადახტა სამშობიაროს ფანჯრიდან ახალშობილთან ერთად, როდესაც საფრთხის მოახლოება იგრძნო:

„2008 წლის 7 აგვისტოს ღამე მეყოლა მეხუთე შვილი. ზუსტად როდესაც გავაჩინე ქეთი, ის პერიოდი იყო შორ მანძილზე რომ ისროდნენ. ისეთი ხმა ჰქონდა, მთელი სამშობიარო ზანზარებდა. სამხედრო ნაწილი და გორის სამშობიარო ძალიან ახლოს არის. ფანჯრები, მინები სულ ჩამომსხვრეული იყო საავადმყოფოში. ამ ხმაზე ინსტინქტურად მოვკიდე ამ ბავშვს ხელი, ჟილეტში გავახვიე, მივიხუტე და ასე გადმოვხტი ფანჯრიდან. რამოდენიმე წელი იმ საავადმყოფოს ეზოშიც კი ვერ შევდიოდი. ქეთო, როგორც ომი, ისეთი დაუმორჩილებელია. ვიტყოდი, რომ გმირია, იმიტომ, რომ პირველმა დაამარცხა სიკვდილი თავისი დაბადებით. მშობიარობის დროს „ვაიმე დედა“ არ მითქვამს. მარტო ვლოცულობდი: „ღმერთო, ჩემი შვილები კარგად იყვნენ, ღმერთო, გადაგვარჩინე.“

მაგული ოქროპირიძის თქმით, ომმა ბავშვებზე უმძიმესი გავლენა მოახდინა და პატარებს მდგომარეობიდან გამოსვლა დიდხანს უჭირდათ:

„ჩემი შვილი, მეორე გოგო დედაჩემის გვერდით იყო, როდესაც მე ბავშვით ხელში გადმოვხტი. მთელი ორი კვირა არ ლაპარაკობდა. ხალხს რომ დაინახავდა, გზაზე ვერ გადადიოდა. ომის შემდეგ პირველად რომ შემოვედი ერგნეთში და დავინახე პირველი სახლი დამწვარი, ერთი ამოსუნთქვით დამთავრდა ყველაფერი. ჩემში ყველა ემოცია გაიყინა. პიანინო მაქვს ჩემი ასაკის. ჩექმიანი ფეხით იყო ჩაქუჩები და სიმები ჩამტვრეული, ნაფეხური ეტყობოდა ძირს დაყრილ ხატებს.“

2008 წლის 7 აგვისტოს დაბადებული ქეთევან დოჯაშვილი რუსულ ბომბდამშენებს გადაურჩა და 14 წლის წინანდელი ომის შესახებ მხოლოდ დედის მონაყოლიდან იცის.

„დედა რომ ყვება ხოლმე, მეც თვალწინ მიდგას ყველაფერი, რაც ომის დროს ხდებოდა. დედა სულ ამბობს, რომ დაიბადე, გმირი ხარ და სიკვდილს პირველი უთხარი არაო,“ - ამბობს ქეთევან დოჯაშვილი.

წყარო: ​„იმედის დღე“

შეიძლება დაინტერესდეთ

იმედი მაქვს, გამოგადგებათ ჩემი გამოცდილება, თუ თქვენც ახლა აპირებთ დანებებას

იმედი მაქვს, გამოგადგებათ ჩემი გამოცდილება, თუ თქვენც ახლა აპირებთ დანებებას

ძუძუთი კვება რომ ​უალტერნატივოა, ეს ყველასთვის ცნობილი ფაქტია. თუმცა დგება მომენტი, როცა თქვენს პატარას ძუძუთი კვებაზე თავი უნდა დაანებებინოთ. ამისთვის დედები სხვადასხვა ხერხს მიმართავენ. რა რჩევას აძლევს მეძუძურ დედებს ნუკი - ნახეთ მისი პოსტი, რომელიც ინსტაგრამზე გამოაქვეყნა:

„მოკლედ მეგობრებო, ასეთი ამბავია.. შევწყვიტე ჭმევა ჯერ კიდევ ბათუმში რომ ვიყავი, ოღონდ ეს გავაკეთე ძალიან უცბათ და უეცრად, რაც იყო შეცდომა!!!!! ეგრევე გამიმაგრდა, ამტკივდა და მივხვდი რომ უნდა მიმეცა ისევ... შემდეგ დღეს არ ვაჭამე მთელი დღე და ვაჭამე მხოლოდ ღამე.. ამით წოტა ვიმცირებდი რძეს. ასე 3-4 დღე. მერე თბილისში ჩამოვედით და კიდევ ერთხელ ვცადე, ამჯერად გადავიკარი და არც ღამით მივეცი. პირველი ღამე წიოდა და კიოდა, გულმა არ გამიძლო და იოგურტი მივეცი( დიდი შეცდომა). მომდევნო დღეებში გავიაზრე, რომ უბრალოდ ვუნაცვლებდი ძუძუს იოგურტით.. თქვენი კომენტარებიც რომ წავიკითხე, იოგურტიც წავართვი. ზუსტად 3 დღეე!!! მოითმინეთ წკმუტუნი და ბავშვი დაიძინებს, თან როგორ!!! აქამდე თუ ეღვიძებოდა ღამე და ჭამდა, ახლა მთელი ღამე სძინავს. ერთადერთი ეცადეთ, რამე ნოყიერი მისცეთ ძილის წინ. მე ვაძლევ ფაფას. იმედი მაქვს, გამოგადგებათ ჩემი გამოცდილება, თუ თქვენც ახლა აპირებთ დანებებას.. უი და სხვათაშორის იმაზე ვდარდობდი აწი ვეღარ ჩავეხუტები ისე-თქო და თურმე პირიქით, სულ მკოცნის და მეხვევა ღამე.“


წაიკითხეთ სრულად