Baby Bag

„ილიამ და ოლღამ ერთმანეთი კარგად შეავსეს, ამიტომაც შედგა მათი წყვილი ასე საფუძვლიანად,“- ფსიქოლოგი ილია ნიკაჭაძე

„ილიამ და ოლღამ ერთმანეთი კარგად შეავსეს, ამიტომაც შედგა მათი წყვილი ასე საფუძვლიანად,“- ფსიქოლოგი ილია ნიკაჭაძე

ფსიქოლოგმა ილია ნიკაჭაძემ მყარი სიყვარულის საფუძვლებსა და წყვილებს შორის როლების გადანაწილების საკითხზე ისაუბრა. მან მყარი სიყვარულის ერთ-ერთ მაგალითად ილია ჭავჭავაძისა და ოლღა გურამიშვილის ურთიერთობა მოიყვანა:

„ილია თავისი არსით როგორი ფსიქოტიპი იყო? მებრძოლი იყო, გამოწვევები სწყუროდა. სამყარო მისთვის ბრძოლის ველი იყო. სახლში მას სჭირდებოდა მხარდამჭერი, ის, ვინც ყველაზე მეტად ირწმუნებდა მის იდეებს და ძალას. ზუსტად ასეთი იყო ოლღა. ამიტომაც შედგა მათი წყვილი ასე საფუძვლიანად. მათ ერთმანეთი კარგად შეავსეს.“

„ძალიან მნიშვნელოვანია ოლღა რას იღებდა ამ ურთიერთობაში? ოლღასთვის მნიშვნელოვანი იყო ის, რომ მას ეკავა როლი ამ დიდ საქმეში. საკუთარ მნიშვნელობას ხედავდა დიდ საქმეში. იმ შემთხვევაში, როდესაც ოლღა კარგავდა ილიას ცხოვრებაში მნიშვნელობას, მას საკმაოდ ისტერიული რეაქცია ჰქონდა. არის ძალიან ცნობილი მოგონება, როდესაც ილია ჭავჭავაძემ წყლის მოტანა მოურავს დააბარა. ამაზე ოლღა ძალიან გაბრაზდა, აბა მე რას ვაკეთებ აქო?! ოლღას და ილიას შემთხვევაში როლების გადანაწილება არის ძალიან ცალსახა. XXI საუკუნეში როლები ასე ცალსახად არ არის გადანაწილებული, ამიტომ წყვილებს შორის სიმყარე ნაკლებია. ხშირად ხდება როლების აღრევა. წყვილებს არ ესმით, მე რა ფუნქცია მაქვს ამ ოჯახში, შენ რა ფუნქცია გაქვს,“- აღნიშნულ საკითხზე ილია ნიკაჭაძემ ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-ის გადაცემაში „სხვა შუადღე“ ისაუბრა.

წყარო:​ „სხვა შუადღე“

შეიძლება დაინტერესდეთ

„პასუხისმგებლობები კი არ უნდა დავაკისროთ ბავშვს, იმედი დავაკისროთ,“- შალვა ამონაშვილი ბავშვის შემოქმედებითი უნარების განვითარების გზებზე

„პასუხისმგებლობები კი არ უნდა დავაკისროთ ბავშვს, იმედი დავაკისროთ,“- შალვა ამონაშვილი ბავშვის შემოქმედებითი უნარების განვითარების გზებზე

აკადემიკოსმა შალვა ამონაშვილმა ბავშვის შემოქმედებითი უნარების განვითარების მნიშვნელობაზე ისაუბრა:

„პასუხისმგებლობები კი არ უნდა დავაკისროთ ბავშვს, იმედი დავაკისროთ. პასუხისმგებლობა რაღაცის შესრულებაა სხვისთვის. პასუხისმგებლობაში შემოქმედება ძალიან ცოტაა ჩადებული. როდესაც მე იმედი მაქვს, რომ შენ შეძლებ, შენ შეგიძლია, რაღაც რომ გამოჩნდება და მე იმით აღტაცებული ვარ, გაოცებული ვარ, ამით თითქოს წყალს ვუსხამ ბავშვის შემოქმედებას. ჩემმა პედაგოგმა რომ მითხრა: „როგორი პოეტური თვალები გაქვს,“ მე ლამის პოეტი გავხდი მართლა.

ბავშვებს უნდა უთხრა: „ბავშვებო, ადექით, თუ შეიძლება.“ პატივისცემა უნდა იყოს დიდი. უთხარით ბავშვებს: „ერთი წუთით დახუჭეთ თვალები. რაღაც საიდუმლო მინდა გითხრათ.“ მე ვეჩურჩულები: „თითოეული თქვენგანი ამ გაკვეთილზე გამორჩეული მათემატიკოსია. მე კი თქვენი მოწაფე ვარ. კითხვებს იმიტომ გაძლევთ, რომ არ ვიცი და მინდა ვიცოდე, დამეხმარეთ, გამზარდეთ. გაიმეორეთ ახლა თქვენს თავში:„მე გამოჩენილი მათემატიკოსი ვარ. მე მიყვარს მათემატიკა. მათემატიკასაც ვუყვარვარ მე.“ მერე ვეტყვი: გაახილეთ თვალები, დასხედით." ასე ბავშვებში მოვხსენი თუ რაიმე ნეგატიური განწყობა ჰქონდათ ჩემი გაკვეთილის მიმართ.

ერთხელ რომ ასე მიუდექი ბავშვს, მეორედ რომ უჩურჩულე, მესამედ რომ აღტაცებული იყავი, დედას რომ დაურეკე და უთხარი: თქვენი შვილი მაოცებსო, ეს ხომ პატარა საქმეებია?! ეს ბავშვი უთუოდ გახდება შემოქმედიც და დიდი ყურადღების მქონეც,“- მოცემულ საკითხზე შალვა ამონაშვილმა ტელეკომპანია „იმედის“ გადაცემაში „იმედის დღე“ ისაუბრა.

წყარო: ​„იმედის დღე“

წაიკითხეთ სრულად